facebook
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
Za Tomka z W
Piotr
2020-03-29 19:05:04
Proszę o modlitwę w intencji mojego taty - aby szybko wrócił do zdrowia. Jest po ciężkiej operacji i w stanie zagrażającym życiu.
Krzysztof
2020-02-15 22:26:08
Proszę Boga Ojca w imię Pana Jezusa za wstawiennictwem Matki Najświętszej o opiekę od zła, szczęśliwą podróż i błogosławieństwo we wszystkich sprawach dla rodziny Jana.
Jan
2020-01-29 13:28:49
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Tożsamość
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Strach
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Archiwum

Rok 2012 - czerwiec
WYCHOWANIE - RODZICIELSKA TROSKA. Wokół koła kwintowego

Kamila Zawieja

strona: 7



Kiedy nasza najstarsza córka, była przedszkolakiem, bardzo lubiła śpiewać. Szukaliśmy wtedy szkoły dla niej, troszkę innej niż rejonowa, więc kiedy kolejna osoba zachwycała się młodą artystką, pomyśleliśmy, że szkoła muzyczna będzie idealna.

Żadne z nas nie jest muzykiem, nie mamy też nikogo takiego w rodzinie, więc szkoła muzyczna jawiła się nam jako miejsce, gdzie nasze dziecko zostanie uwrażliwienie na muzykę, zapoznane z najważniejszymi i najpiękniejszymi dziełami i zdobędzie podstawowe umiejętności gry na instrumencie. Z naciskiem na „podstawowe”.

Pierwszą klasę rozpoczynaliśmy z wielką radością i oczekiwaniami. Już na początku okazało się jednak, że szkoła, do której posłaliśmy nasze dziecko, ma w założeniu przekazanie nie tylko podstaw gry na instrumencie. A to przekłada się na obowiązek codziennego ćwiczenia. Nie spotkaliśmy jeszcze dziecka, nawet szczególnie uzdolnionego, które z radością i ochotą siada do codziennych ćwiczeń. A weryfikacja pilności ucznia, ale i naszej sumienności w pilnowaniu, nastąpiła bardzo szybko – co semestr odbywały się egzaminy, prawdziwe egzaminy z prawdziwymi ocenami i prawdziwym stresem. Z jednej strony cieszyłam się, że dziecko będzie miało trochę więcej zajęć w szkole, aby uniknąć nadmiaru wolnego czasu, ale nie spodziewałam się jednak, że wiedza, co to jest koło kwintowe czy dominanta wtrącona będzie niezbędna, aby ukończyć szkołę podstawową.

Co jakiś czas każdy mały muzyk musi też wystąpić w szkolnej auli na tzw. popisie – już w pierwszej klasie maluchy wychodzą samotnie na scenę i z większym lub mniejszym sukcesem, pokonując tremę, grają przed audytorium złożonym z pozostałych uczniów i ich rodzin. Wysłuchaliśmy już masę takich koncertów, bo nasza najstarsza córka jest już dziesiąty rok uczennicą szkół muzycznych. Podstawówkę muzyczną skończyła także druga córka, kolejna jest na półmetku. Trwają dyskusje na jakim instrumencie będzie grała najmłodsza...

Kiedy patrzę na moje córki, widzę, że dzięki szkole z takimi wymaganiami zdobyły też umiejętności pozamuzyczne – oswoiły się z wystąpieniami publicznymi, nauczyły systematyczności, radzenia sobie ze stresem. Ale taka szkoła w równym stopniu angażuje też bardzo nas, rodziców, więc nie raz zdarzało mi się mówić: „Nie ćwiczycie! Przenoszę was do rejonówki!” Zawsze jednak zwyciężał efekt tego codziennego trudu – radość grania, występowania, piękno muzyki w wykonaniu moich dzieci, która wzrusza mnie nieustannie. Więc choć codzienność okazała się żmudna i wymagająca, to i tak przerosła nasze oczekiwania.