facebook
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
Za Tomka z W
Piotr
2020-03-29 19:05:04
Proszę o modlitwę w intencji mojego taty - aby szybko wrócił do zdrowia. Jest po ciężkiej operacji i w stanie zagrażającym życiu.
Krzysztof
2020-02-15 22:26:08
Proszę Boga Ojca w imię Pana Jezusa za wstawiennictwem Matki Najświętszej o opiekę od zła, szczęśliwą podróż i błogosławieństwo we wszystkich sprawach dla rodziny Jana.
Jan
2020-01-29 13:28:49
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Tożsamość
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Teraz!
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Archiwum

Rok 2006 - kwiecień
W ORATORIUM - Podejście do problemów

jp

strona: 19



Animacja jako sposób formacji oznacza, że interwencje wychowawcze dotyczą przede wszystkim relacji i grupy rozumianej jako system wzajemnych relacji. Przy takim założeniu wszystkie problemy w grupie, także te wyrażane przez poszczególnych członków, przestają być widziane jako dotyczące pojedynczych osób, są natomiast brane pod uwagę jako symptom złego stanu całości grupy. W konsekwencji zrozumienie i ocena, jak i każda interwencja na rzecz ich przezwyciężenia, powinna być kierowana przede wszystkim do grupy. Na przykład, jeśli w grupie ktoś zaczął być obiektem kpin lub odrzucany ze względu na przypadłości fizyczne – problem jest owocem zachowań grupy, a nie wyborem jednostki.

Interpretacja objawów nie powinna dotyczyć historii życia czy świata wewnętrznego, ale raczej relacji i komunikowania zachodzących w grupie. Przyczyna musi być poszukiwana w relacjach, a nie w woli jednostek, a zatem należy brać pod uwagę nie jeden, ale wiele możliwych elementów. Wtedy objaw staje się możliwy do zdefiniowania. Jest to świadomy sposób przyjęty przez grupę, nie tyle jako refleksja nad psychologicznym rysem jednostki i jej problemów z przeszłości lub teraźniejszych spoza grupy, co nad zdarzeniami odnoszącymi się do wszystkich, składającymi się na komunikowanie w grupie.

Sama koncepcja diagnozy przyczyn pozostaje w cieniu tradycji wychowawczej. Jednostką do diagnozy nie jest poszczególna osoba, ale zespół relacji, w których jest zanurzona, czyli system, którego jest częścią. Dokonywać analizy oznacza zrozumieć poczucie niepewności jednostki, umiejscawiając ją wewnątrz grupy i traktując jako przejściowy wyraz dynamicznej, ciągle zmieniającej się rzeczywistości.