facebook
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
Za Tomka z W
Piotr
2020-03-29 19:05:04
Proszę o modlitwę w intencji mojego taty - aby szybko wrócił do zdrowia. Jest po ciężkiej operacji i w stanie zagrażającym życiu.
Krzysztof
2020-02-15 22:26:08
Proszę Boga Ojca w imię Pana Jezusa za wstawiennictwem Matki Najświętszej o opiekę od zła, szczęśliwą podróż i błogosławieństwo we wszystkich sprawach dla rodziny Jana.
Jan
2020-01-29 13:28:49
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Tożsamość
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Teraz!
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Archiwum

Rok 2006 - kwiecień
WYCHOWANIE - Przedświąteczne porządki

Ewa Rozkrut

strona: 5



Zbliżają się Święta Wielkanocne, z pewnością jak co roku postanawiamy, że tym razem nie uwikłamy się w porządkowanie domu, przygotowywanie potraw. Chcemy uczestniczyć w liturgii Wielkiego Tygodnia, mieć czas na modlitwę. Nałożenie na siebie tylu obowiązków, dołączając do tego często pracę zawodową, nie kończy się jednak dobrze.

W najlepszym wypadku stajemy się mało cierpliwi wobec dzieci, męża czy żony. Wszystkich przepędzamy z kąta w kąt. I zamiast porozmawiać z nimi o znaczeniu Śmierci i Zmartwychwstania Jezusa, jedynie w pośpiechu wędrujemy do kościoła, po drodze zastanawiając się, co jeszcze pozostało do zrobienia lub naprędce przeliczając swoje grzechy przed spowiedzią bądź robiąc rachunek sumienia dzieciom.

Czy można coś zmienić w tym przedświątecznym, nienajlepszym rytuale? Z pewnością, choć zmiana własnych przyzwyczajeń zazwyczaj nie należy do najłatwiejszych.

Wiem coś o tym, sama wpadałam w tego rodzaju pułapki. W końcu jednak zaufałam instynktowi macierzyńskiemu i zorganizowałam plan pracy. Miałam dość bycia niewyspaną, wyczerpaną mamą, która jest niezadowolona i nie ma czasu dla tych, których kocha. Metoda okazała się nadzwyczaj skuteczna.

Na początku Wielkiego Tygodnia lub nieco wcześniej robię listę koniecznych prac do wykonania oraz świątecznych potraw. Później spotykamy się wszyscy i odczytujemy zaplanowane zadania, gdy ktoś ma jakieś swoje uwagi, to oczywiście dołączamy je do spisu. Następnie każdy członek rodziny wybiera z listy te prace, które mu najbardziej odpowiadają oraz te potrawy, które najlepiej potrafi zrobić. Dbamy o to, by liczba zadań była adekwatna do wieku. Mamy szczęście, gdyż jesteśmy wielodzietną rodziną, zatem na jedną osobę przypada po kilka zadań. Kiedy pierwszy raz wprowadzałam taki styl pracy, dzieci były jeszcze małe, więc sama musiałam wykonać znacznie więcej niż obecnie. Kontrolowałam przebieg prac, ale starałam się to robić dyskretnie. Później serdecznie im podziękowałam. Starałam się nie zapominać o uśmiechu w tych dniach.

Dzięki temu dzieci zaczynają doceniać pracę innych, dlatego że same odczuwają trud, jaki trzeba włożyć w jej wykonanie.