facebook
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
Za Tomka z W
Piotr
2020-03-29 19:05:04
Proszę o modlitwę w intencji mojego taty - aby szybko wrócił do zdrowia. Jest po ciężkiej operacji i w stanie zagrażającym życiu.
Krzysztof
2020-02-15 22:26:08
Proszę Boga Ojca w imię Pana Jezusa za wstawiennictwem Matki Najświętszej o opiekę od zła, szczęśliwą podróż i błogosławieństwo we wszystkich sprawach dla rodziny Jana.
Jan
2020-01-29 13:28:49
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Tożsamość
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Strach
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Archiwum

Rok 2013 - luty
Ekwador. Szczęść Boże!

Ks. Andrzej Witowski sdb

strona: 11



Cztery odrębne regiony geograficzne Ekwadoru: Costa, Sierra, Oriente i wyspy Galapagos, pokazują, jak piękne jest dzieło Stworzenia. Każdy z nich ma swoją kulturę, obyczaje i tradycje oraz własną faunę i florę. Bogactwo regionów to poszczególne prowincje, które również cechuje odmienność.

Region Oriente obejmuje sześć prowincji: Zamora-Chinchipe, Napo, Sucumbios, Pastaza, Orellana i Morona-Santiago, nazywana „świątynią Amazonii”. Stolicą tej ostatniej jest Macas z pięknym sanktuarium maryjnym „de la Purisima” oraz pobliskim czynnym wulkanem Sangay (5230 m n.p.m.). Historia życia chrześcijańskiego w Morona-Santiago rozpoczęła się w 1894 r. Na początku tereny te były ewangelizowane przez jezuitów, następnie przyszli dominikanie oraz księża diecezjalni, jednak z powodu braku powołań opuścili te tereny. W Morona-Santiago żyje liczna grupa Indian Shuar, ale chcąc ich zobaczyć i poznać dokładniej, jak żyją i co robią, należy pokonać stare pasmo gór Qutuku (dwa dni drogi pieszo lub 40 minut pięcioosobowym samolotem). W ten sposób docieramy do dwóch salezjańskich placówek: Taisha (duszpasterstwo Indian Shuar) i Wasakentsa (duszpasterstwo Indian Achuar). Salezjanie pracę misyjną pośród Indian Shuar rozpoczęli w 1894 r., kiedy to padre Luis Casiraghi razem z grupą Shuar, idąc z Sewilla Don Bosco (3 km od Macas) i pokonując szerokie pasmo Qutuku, poszukiwał dogodnego miejsca na założenie salezjańskiej misji. Aktualnie w Taisha pracuje trzech salezjanów: 84-letni brat zakonny Marcom Beltrame oraz księża Jorge Loaiza i Andrzej Witowski.

Oprócz parafii w Taisha obsługujemy ponad 40 ośrodków indiańskich zamieszkiwanych przez Shuar i jest oczywiste, że nie jesteśmy w stanie dotrzeć do wszystkich. Większość wspólnot Shuar jest oddalona od naszej misji o 6–7 godzin wędrowania pieszo przez dżunglę. Wielokrotnie korzystamy z samolotu, który zawozi nas w te miejsca, gdzie jest możliwość lądowania, a następnie kontynuujemy drogę na piechotę.