facebook
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
O ustanie pandemii corona wirusa
Staszek
2020-05-29 10:06:03
W intencji wszystkich MAM
Ala
2020-05-29 10:04:41
Za Tomka z W
Piotr
2020-03-29 19:05:04
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Tożsamość
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Strach
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Archiwum

Rok 2005 - wrzesień
LIST PRZEŁOŻONEGO GENERALNEGO - Ludzie kultury i świętości

ks. Pascual Chávez SDB - IX następca księdza Bosko

strona: 2



Kultura była środkiem, przez który chrześcijaństwo wyrażało się na przestrzeni wieków.


Apostołowie i głosiciele Ewangelii od początku posługiwali się słowem pisanym. Szybko spotkali się z reakcją bardziej wykształconych pogan, którzy w polemicznych tekstach manifestowali swoją niechęć do chrześcijaństwa, uważając je za nowy prąd filozoficzny. Chrześcijanie odpowiadali na argumenty i pomówienia. Pojawili się apologeci, którzy przedstawiali prawdę, siłę wiary i bohaterstwo miłości. O ile w pierwszej chwili głównym ich celem była obrona religii, wkrótce przeszli do ataku, zarzucając państwu rzymskiemu niesprawiedliwość i absurdalność prześladowań. Apologetyczna aktywność osiągnęła szczyt w dziełach Tertuliana. Ten człowiek o temperamencie wojownika, niezwykle uzdolniony pisarz i przekonujący orator nie tylko odrzucił wszystkie oskarżenia przeciw chrześcijaństwu, ale udowodnił, że to właśnie chrześcijanie są „dobrymi”, a ich religia w pełni odpowiada najgłębszym potrzebom i aspiracjom ludzkiej duszy. Obalał argumenty przeciwników ukazując, że w rzeczywistości to pogaństwo jest niecne. Filon Aleksandryjski, św. Justyn, Orygenes, sam św. Augustyn byli apologetami o uznanej sławie. Ukazywali chrześcijaństwo jako religię monoteistyczną, religię moralności, zwycięstwa nad złem, wolności sumienia i dokonywali pierwszych doktrynalnych syntez teologii katolickiej, akcentując poznawalność fundamentalnych prawd chrześcijaństwa.

Wspominałem już na tych łamach o ojcach Kościoła: Bazylim, Janie Złotoustym, Ambrożym z Mediolanu, Grzegorzu Wielkim. Przekaz kultury dokonywał się w klasztorach, opactwach, konwentach, parafiach i w zakładanych przez Kościół uniwersytetach. Św. Leandriusz i św. Izydor z Sewilii byli ludźmi największej wiedzy wieków VI i VII. Później pojawił się św. Tomasz z Akwinu, zdumiewając świat i dając fundament nauczania filozofii i teologii na wiele wieków. Jego doktryna przeżyła swój ponowny rozkwit dzięki papieżowi Leonowi XIII i J. Maritainowi. Święty Albert Wielki, mistrz św. Tomasza, znany był jako „doktor uniwersalny”, a jego autorytet uznawany nie tylko w teologii i filozofii, ale także w fizyce, geografii, astronomii, mineralogii, chemii, zoologii, fizjologii a nawet frenologii. Zapoczątkował on metody badań, które udoskonalone dały swój owoc w wielu uczniach. Ogromny wkład w rozwój nauki, literatury i kultury zawdzięczamy zakonom i zgromadzeniom zakonnym: jezuitom, franciszkanom, karmelitanom. Albert Wielki i Tomasz z Akwinu byli dominikanami. Bliższy naszym czasom św. Franciszek Salezy znany jest z humanizmu bijącego z jego pism duchowych. 11 października 1988 r. Jan Paweł II kanonizował Marię Benedyktę od Krzyża – Edytę Stein, a w 1999 r. ogłosił ją doktorem Kościoła i współpatronką Europy. Filozofia tej nawróconej na katolicyzm Żydówki, karmelitańskiej zakonnicy i męczennicy nazizmu jest w naszych czasach
świadectwem i przykładem dialogu między wiarą i kulturą.

Wymienione zostały tu liczne imiona ludzi świętości i erudycji, zdolnych w kategoriach filozofii i nauki wyrazić najgłębsze prawdy zbawcze. Wszyscy byli płodnymi pisarzami, a Kościół uznaje ich za mistrzów życia, ogłaszając doktorami Kościoła. Człowiek w swojej integralności stanowi centrum humanizmu. Przyszłość człowieka zależy od jego kultury,jak powiedział Jan Paweł III podczas przemówienia w UNESCO w 1980 r. Sobór watykański II podkreślał wagę kultury dla pełnego rozwoju człowieka i liczne więzy łączące przesłanie Zbawienia z kulturą. Jako chrześcijanie musimy być pierwszymi do oddania naszych talentów na służbę rozwoju narodów. Budowanie człowieczeństwa bardziej sprawiedliwego czy wspólnoty międzynarodowej bardziej zjednoczonej nie są marzeniem czy bujaniem w obłokach, ale nakazem moralnym, świętym obowiązkiem, który ludzki duch i intelekt mogą podjąć, wykorzystując dary i energię każdego i posługując się techniczne i kulturalne możliwościami ludzkości. Wybrana przez Boga droga Zbawienia wiedzie ścieżkami kultury, dlatego Kościół – narzędzie Boga dla Zbawienia każdego człowieka – uznaje wartość kultury i wszystkich kultur i jest orędownikiem dialogu między wiarą a kulturą. Doktorzy Kościoła są tego najlepszymi przykładami.