facebook
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
O ustanie pandemii corona wirusa
Staszek
2020-05-29 10:06:03
W intencji wszystkich MAM
Ala
2020-05-29 10:04:41
Za Tomka z W
Piotr
2020-03-29 19:05:04
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Tożsamość
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Strach
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Archiwum

Rok 2005 - listopad
W ORATORIUM - Animator w grupie - potwierdzenie i rola

jp

strona: 15



Dla zrozumienia roli animatora dobrze jest obserwować jej narodziny i umacnianie się. Nie zostaje się animatorem, ponieważ otrzymało się takie zadanie z góry, od jakiejś wyższej władzy, choć taki ,,mandat’’ jest ważny, bo czyni pozycję animatora prawomocną. Nie jest jednak decydujący dla wejścia w rolę, które zależy od grupy i jej mniej czy bardziej świadomego przyzwolenia.

Animatorem zostaje się przez akceptację, czy używając słów księdza Bosko, przez zdobycie sobie serc chłopców i dziewcząt. Innymi słowy – o ile grupa tak zdecyduje.

Kiedy jakaś grupa młodzieży decyduje, by razem spędzać czas i wspólnie działać, związki emocjonalne i wzajemna zależność w osiąganiu celów dają życie sile grupy. Jest to zdolność do wpływania na pojedynczych członków, ponieważ grupa posiada coś (klimat przyjaźni, wspólne realizowanie zadań), czego nie można osiągnąć samemu w wystarczający sposób.

Sprawującym władzę, kiedy ta się umocni, nie są pojedyncze osoby, ale raczej grupa jako całość, jako pewien byt wyższy niż poszczególni uczestnicy i ich suma. Władza jest cechą grupy jako całości, rodzajem wspólnej woli wynikającej z wyzwolenia energii, emocji i planów, które raz puszczone w ruch, nie zależą więcej od osób, ale mają swoją autonomię i żyją własnym życiem.

Oczywiście żadna z osób nie jest dodatkiem do jakiegoś monstrualnego organizmu, nawet jeśli raz na jakiś czas zdarza się, że grupa zabija indywidualności. Poszczególnym osobom pozostawia się relatywną wolność. Czują silną presję i wpływ, który nakłania ich do uczynienia swoimi wspólnych wyborów.

Siła grupy jest energią trudną do kontrolowania. Mimo to dąży ona do skupienia się w rękach niektórych jej członków. Kto rozumie, co grupa ma na myśli i czego chce, zdobywa sobie wobec pozostałych miejsce centralne. Staje się liderem, częściowym lub całkowitym interpretatorem i depozytariuszem władzy grupy, która stara się tak zorganizować, by zrealizować swoje cele i zadowolić swoich uczestników.

Liderzy otrzymują władzę według ich dwóch podstawowych funkcji. Jedni stają się liderami emocjonalnymi, zdolnymi ułatwiać wzajemne przyjęcie i akceptację, pokonując konieczne momenty zmęczenia, konfliktów i zazdrości. Inni są postrzegani jako liderzy od zadań – zdolni do wytyczenia celów, przygotowania niewielkich projektów, sformułowania strategii i zorganizowania zajęć.