facebook
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
Za Tomka z W
Piotr
2020-03-29 19:05:04
Proszę o modlitwę w intencji mojego taty - aby szybko wrócił do zdrowia. Jest po ciężkiej operacji i w stanie zagrażającym życiu.
Krzysztof
2020-02-15 22:26:08
Proszę Boga Ojca w imię Pana Jezusa za wstawiennictwem Matki Najświętszej o opiekę od zła, szczęśliwą podróż i błogosławieństwo we wszystkich sprawach dla rodziny Jana.
Jan
2020-01-29 13:28:49
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Tożsamość
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Strach
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Archiwum

Rok 2012 - maj
WYCHOWANIE. Piłka nożna – szansa czy zagrożenie?

ks. Edward Pleń SDB

strona: 4



Czy sport może się przyczyniać do krzewienia wiary i religii? Zdecydowanie tak, gdyż potencjał ukryty w sporcie sprawia, że jest on szczególnie ważnym narzędziem integralnego rozwoju człowieka oraz czynnikiem niezwykle przydatnym w procesie budowania społeczeństwa bardziej ludzkiego.

Poczucie braterstwa, wielkoduszność, uczciwość i szacunek dla ciała – stanowiące z pewnością niezbędne cnoty każdego dobrego sportowca – przyczyniają się do budowania społeczeństwa, gdzie miejsce antagonizmów zajmuje sportowa rywalizacja, gdzie wyżej ceni się spotkanie niż konflikt, uczciwe współzawodnictwo niż zawziętą konfrontację... Tak pojmowany sport nie jest celem, ale środkiem. Może sprawić, by ludzie ujawniali swoje najlepsze strony, a unikali wszystkiego, co może zagrażać lub wyrządzać poważne szkody im samym lub innym.

Kryzys wychowania

Wychowanie dzieci i młodzieży na początku XXI wieku przechodzi kryzys. To jest dość zaskakujące, bo jeszcze nigdy dotąd wychowawcy, rodzice, animatorzy, trenerzy nie mieli w rękach tylu i tak atrakcyjnych „narzędzi” urozmaicających i wzbogacających proces wychowania, ot choćby programy telewizyjne, gry komputerowe, Internet itp. Problem polega jednak na tym, że wspomniane „nośniki współczesnej cywilizacji” zawierają często takie treści, że nie tylko nie wspomagają wychowania, ale niszczą jego podstawy. Niektóre stanowią wręcz zagrożenie dla zdrowia psychicznego i fizycznego młodego pokolenia.
Komercyjny i liberalny zarazem charakter większości mediów powoduje, iż „zapomina się” o normach moralnych i etycznych. Twórcy telewizyjni, programiści gier komputerowych i inni „postępowcy” realizują koncepcję wychowania opartą na zanegowaniu dotychczasowych autorytetów i norm moralnych. Podważają autorytet rodziców, nauczycieli i wychowawców.
Młody człowiek, ze względu na niewielkie doświadczenie i nieukształtowaną osobowość, potrzebuje wsparcia przyjaznych autorytetów. Tradycyjne wychowanie opierało się na dążeniu do poznawania obiektywnej prawdy, wskazywało na cel i sens życia, stawiało przed oczy ideały służby w wymiarze rodzinnym, narodowym, zawodowym, społecznym. Tutaj kłania się niezwykle ważna maksyma św. Jana Bosko: „wychowywać młodych na uczciwych obywateli i dobrych chrześcijan”. Te ideały wspierał autorytet nauczyciela – wychowawcy, sam z kolei oparty o doświadczenie życia i historię naszej cywilizacji. Obecnie, młodzież pod wpływem pseudoautorytetów medialnych (np. gwiazd popkultury) traci możliwość przyswajania wyższych wartości duchowych. stąd tak wiele wśród młodych tragedii życiowych spowodowanych narkomanią, alkoholem, nikotyną. Stąd tyle chamstwa na co dzień, prymitywizmu pojęć i zachowań oraz wulgarnego słownictwa. Podsuwani są młodzieży (w grach komputerowych i filmach) jacyś fantastyczni supermani, kroczący do jakiegoś podejrzanego „dobra”, wszystko w świecie wirtualnym, bez osadzenia w rzeczywistości.

W pogoni za pieniędzmi

W tym wirtualnym i medialnym świecie przez wszystkie przypadki odmieniane są i to przez wszystkich „magiczne” słowa „piłka nożna”. Media chcą jej coraz więcej i więcej, bo na jej transmisji można zarobić...
Wychowawcy, rodzice stają więc dzisiaj przed dylematem: czy dzieciom i młodzieży proponować taki sport, w którym dominuje pieniądz, handel zawodnikami, przerażające kontrakty dla zawodników i trenerów? Ta refleksja jest niezbędna, bo za sport powinni odpowiadać wychowawcy, trenerzy, instruktorzy, animatorzy, którzy będą dbać o wszechstronny rozwój młodego człowieka. Bo młody człowiek musi być podmiotem na polu sportowym, które pozwoli mu na piękne przeżycie młodości, nie wolno go traktować przedmiotowo.
Idea piłki nożnej

Nie wolno też nigdy zapominać o idach stojących za grami zespołowymi – nie wyłączając piłki nożnej – bo mają one szczególne znaczenie dla rozwoju człowieka.
Piłka nożna poprawia przede wszystkim wszystkie zdolności motoryczne: wytrzymałość, szybkość, siłę, ale także zdolności o charakterze koordynacyjnym. Jest to po prostu ćwiczenie czynności ruchowych o dosyć skomplikowanej strukturze, których się na co dzień nie wykonuje – kopanie piłki, uciekanie przeciwnikowi, wymijanie go. Rozwija także cechy osobowe i społeczne: zdolność do pracy w grupie, umiejętność podporządkowania się jej wymogom, daje także poczucie przynależności, bycia członkiem zespołu.
Piłka nożna stanowi świetną „szkołę życia”. Podczas gry poznaje się i odczuwa, co znaczy wygrać i przegrać, próbuje się podnieść po „ciosie”, nie daje się za wygraną nawet w beznadziejnych sytuacjach itp. Gra w piłkę kształtuje w młodych zawodnikach wiele niezwykle ważnych cech, które bez cienia wątpliwości będę przydatne w ich dorosłym życiu. Zabawa, ćwiczenie zręczności, zwinność, siła mięśni i wytrzymałość zapewnia dzieciom prawidłowy rozwój fizyczny, umysłowy oraz pozwala na rozwój społecznych cech osobowości.
Uprawianie piłki nożnej jest korzystne z punktu widzenia zdrowotnego i wychowawczego.

Zdrowie i kształtowanie charakteru

Piłka nożna niewątpliwie wpływa na poprawę higieny życia. Zapobiega nadużywaniu tytoniu, alkoholu, leków, złemu odżywianiu się, wpływa na regulację snu, stanowi uzupełnienie terapii wielu chorób, m.in. serca. Pomaga także w utrzymaniu równowagi psychicznej, sprzyja nawiązywaniu lepszych stosunków z innymi, jest źródłem dobrego samopoczucia i przyjemności. To doskonałe antidotum na stresy.
Uprawianie piłki nożnej kształtuje takie cechy, jak odpowiedzialność i wytrwałość (stawianie się na zawody i treningi o odpowiedniej godzinie, wytrwałość i sumienność w dążeniu do podnoszenia swoich umiejętności). Uczy dobrej organizacji czasu (pogodzenie obowiązku uczestniczenia w zajęciach szkoleniowych i rozgrywkach z przygotowywaniem się do zajęć szkolnych i czynnym uczestniczeniem w życiu klasy i szkoły). Wzmacnia chęć pokazania się z lepszej strony, potrzebę osiągnięć, ambicję. Wywiera pozytywny wpływ na osiąganie lepszych wyników w nauce i wysokich wyników na arenie sportowej. Ma wpływ na śmiałość, życzliwość, które sprzyjają łatwemu nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami z klasy, szkoły, z innych zespołów młodzieżowych, rodzicami, nauczycielami, szkoleniowcami.
Trenowanie piłki nożnej wpływa też na kształtowanie takich cech, jak: godność i honor, spokój i opanowanie, siła charakteru, które są gwarancją odpowiedniego zachowania się w różnych sytuacjach życiowych. Pomaga też w nabyciu umiejętności samooceny, samodzielności i radzenia sobie w trudnych sytuacjach, a to pozwala na łatwiejsze pokonywanie napotykanych trudności.
Spełnienie podstawowych wymogów związanych z prowadzeniem zespołu i stworzenie młodzieży jak najlepszych warunków i wszechstronnych możliwości wykazania się swoimi umiejętnościami pozytywnie wpływa na wychowanie i kształtowanie pożądanych cech osobowości.
Gra w piłkę nożną pomaga także uporać się ze złymi cechami charakteru, takimi jak: dominacja za wszelką cenę, obwinianie innych, egoizm, agresja, podejrzliwość, zazdrość, zawiść, zarozumiałość, lekkomyślność, lenistwo, lęk jako cecha, lęk jako stan oraz stres.

•••

Dom rodzinny, szkoła, kluby piłkarskie, działacze i trenerzy, wszyscy, którym leży na sercu dobro kraju, powinni być wychowawcami i tymi, którzy na co dzień dają dobry przykład dzieciom i młodzieży. Działajmy wspólnie, bo mamy potencjał (oratoria, świetlice środowiskowe, Salezjańska Organizacja Sportowa). To jest zadanie dla każdego z nas, bo dobrze wychowana młodzież to najlepsze świadectwo, jakie możemy pozostawić przyszłym pokoleniom.