facebook
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
O ustanie pandemii corona wirusa
Staszek
2020-05-29 10:06:03
W intencji wszystkich MAM
Ala
2020-05-29 10:04:41
Za Tomka z W
Piotr
2020-03-29 19:05:04
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Tożsamość
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Strach
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Archiwum

Rok 2014 - styczeń
Zwolnienie z religii

Bożena Paruch

strona: 20




Czy zgodzić się na zwolnienie 13-latka z lekcji religii?


Jeśli gimnazjalista nie ma wiary wyniesionej z tradycji rodzinnej, lub jest ona słaba, na katechezie ma okazję zdobywać wiedzę religijną, a po jej zgłębieniu dokonywać wyborów i mieć świadomość, z czego rezygnuje.

Choć uczniów zwalnianych z religii jest niewielu, obserwuję, że w ostatnich latach ich liczba się nieco zwiększyła. Zdarza się, że z pytaniem - Czy zgodzić się na zwolnienie trzynastolatka z lekcji religii? - rodzic przychodzi po poradę do pedagoga. Nie wie, co zrobić i jaka decyzja będzie właściwa. Jak przekonać nastolatka w sytuacji, kiedy nie chce uczęszczać na katechezę, a rodzic jest innego zdania? Trudno mu zrozumieć motywy, jakimi kierują się syn czy córka. Nasuwa się pytanie o przyczyny takiego pomysłu dziecka. Warto zaznaczyć, że katecheza to jedyny przedmiot, z którego można zwolnić ucznia bez podawania wyraźnego powodu – rodzic ma takie prawo.
Jakie powody zwolnienia z religii może mieć trzynastolatek? Po pierwsze może to być impuls, kierowanie się emocjami, co często zdarza się w okresie dojrzewania. Młodzieniec uzasadnia – bo jestem niewierzący. Po drugie mogło się zdarzyć, że dziecko z powodu złego zachowania weszło w konflikt z księdzem, katechetą, i prośbą o zwolnienie z religii – chce uciec przed odpowiedzialnością czy też uznaniem własnej winy. Po trzecie uczęszczanie na katechezę wiąże się z określonymi dodatkowymi obowiązkami: uczestnictwem we mszy świętej, różańcu, roratach, drodze krzyżowej czy nabożeństwach majowych. To wymaga czasu i zaangażowania. Nie wszyscy młodzi ludzie są dzisiaj wdrażani do podejmowania wysiłku, chcą żyć wygodnie. Kolejny powód, który może sprzyjać zwolnieniom dzieci z religii, to podobnie jak z nauczycielami – brak autorytetu osób prowadzących katechezę. Do podrywania autorytetu księży katechetów w dużym stopniu przyczyniają się media, w niewielkim sami katecheci. Rodzic, który nie ma czasu lub nie chce zgłębić problemu, jest w stanie uwierzyć we wszystko, co powie dziecko i ulec jego prośbom. Może też się zdarzyć, że nastolatek podczas katechezy, na którą nie uczęszcza, będzie mógł przebywać w atrakcyjnym dla niego miejscu (szkoła ma obowiązek zadbać o bezpieczeństwo ucznia), np. w bibliotece szkolnej z komputerami, gdzie w jego odczuciu, spędzi czas atrakcyjniej niż na lekcji.
Przy podejmowaniu decyzji należy przede wszystkim kierować się zdro¬wym rozsądkiem. Trzeba zacząć od rzeczowej rozmowy z dzieckiem i zapytać o przyczynę, dlaczego nie chce chodzić na religię? Dowiedzieć się, czy coś się wydarzyło w ostatnim czasie? Przedstawić mu własne stanowisko, pokazać pozytywne strony uczestniczenia w katechezie. Kolejny krok to rozmowa z księdzem lub katechetą na temat własnego dziecka i pozyskanie tych osób jako sojuszników, którzy pomogą zachęcić dziecko atrakcyjnością prowadzonej katechezy. Ważną osobą, która może wesprzeć decyzję rodzica jest wychowawca klasy. Jego obserwacje uczniów są istotne, on może wcześniej niż rodzić zauważyć zmiany w zachowaniu ucznia. Bardzo ważne jest, aby dziecko usłyszało od rodzica, że ten szanuje jego zdanie, lecz z powodu młodego wieku musi zaczekać z decyzją. ■