facebook
Audiobook:
O Janku przyjacielu młodzieży
autor: Maria Kączkowska
odcinek 33: Zadanie życia spełnione


W Waszych intencjach modlimy się codziennie
o godzinie 15:00 w Sanktuarium
M.B.Wspomożycielki Wiernych w Szczyrku
Za Tomka z W
Piotr
2020-03-29 19:05:04
Proszę o modlitwę w intencji mojego taty - aby szybko wrócił do zdrowia. Jest po ciężkiej operacji i w stanie zagrażającym życiu.
Krzysztof
2020-02-15 22:26:08
Proszę Boga Ojca w imię Pana Jezusa za wstawiennictwem Matki Najświętszej o opiekę od zła, szczęśliwą podróż i błogosławieństwo we wszystkich sprawach dla rodziny Jana.
Jan
2020-01-29 13:28:49
Blogi:
Agnieszka Rogala Blog
Agnieszka Rogala
relacje między rodzicami a dziećmi
Jak nie kochać dzieci.
Karol Kliszcz
pomiędzy kościołem, szkołą a oratorium
Bezmyślność nie jest drogą do Boga
Karol Kliszcz Blog
Łukasz Kołomański Blog
Łukasz Kołomański
jak pomóc im uwolnić się od uzależnień
e-uzależnienia
Andrzej Rubik
z komżą i bez komży
Tożsamość
Andrzej Rubik Blog
Maria Fortuna-Sudor Blog
Maria Fortuna-Sudor
na marginesie
Strach
Tomasz Łach
okiem katechety
Bóg jest czy nie jest?
Tomasz Łach Blog

Archiwum

Rok 2008 - styczeń
DUCHOWOŚĆ. Pierwsze przykazanie

Natanael

strona: 13



W oryginalnej wersji Dekalogu, pierwsze przykazanie brzmi tak: „Nie będziesz czynił żadnej rzeźby, ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią! Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył (…)”. Czy to przykazanie już nie obowiązuje jeśli kościoły pełne są obrazów i rzeźb Jezusa, Maryi i innych świętych?

Mariusz

Obowiązuje w tym sensie, że dalej nie wolno czynić „żadnej rzeźby, ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią” po to, żeby „oddawać im pokłon” czy służyć im. Przykazanie mówi o tym, że nie wolno oddawać czci temu, co nie jest Bogiem. Jego sens jest oczywisty: nie mający żadnych ograniczeń Bóg nie może być przedstawiony jako „coś” czy „ktoś”. Do momentu przyjścia na świat Jezusa dotyczyło zatem każdego stworzenia.

Jednak Bóg sam przyjął granice czasu i przestrzeni, kiedy stał się człowiekiem. Św. Jan Ewangelista pisze: „Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga i Bogiem było Słowo. A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas.” (J 1,1.14). „W Nim bowiem mieszka cała Pełnia: Bóstwo, na sposób ciała” (Kol 2,9). Ikony (i inne wyobrażenia) przedstawiają osobę Jezusa Chrystusa, w której Bóstwo ukrywa się w człowieczeństwie. Św. Jan Damasceński zarzutowi, że Kościół czci obrazy przeciwstawił następujące rozumowanie: od momentu wcielenia Chrystusa, każdy kto nie pozwala przedstawiać Chrystusa w ikonach, nie wierzy w Jego Bóstwo.

Pozostaje jeszcze kwestia przedstawiania świętych. Otóż katolicy (a także prawosławni) wierzą, że święci to osoby „przebóstwione” – ich świętość jest uczestniczeniem w ciele Chrystusa. Na ziemi ciałem Chrystusa jest Kościół (por. 1 Kor 12,12-31), po śmierci ci, którzy nie zerwali jedności z Chrystusem przez grzech i cieszą się oglądaniem oblicza Ojca dzięki uczestnictwie w ciele Chrystusa w chwale (nie tracąc swojej osobowej indywidualności). Innymi słowy – w nich samych także obecny jest Bóg, a zatem ich ikony, obrazy, rzeźby itd. są prawomocnym ukazywaniem Zbawienia, które polega na tym, że „Bóg stał się człowiekiem, aby człowiek mógł stać się Bogiem” (św. Atanazy).